பஞ்சாப் மாநிலம் அமிர்தசரசில் அக்டோபர் முதல் ஜனவரி வரை வரவிருக்கும் திருமணங்கள் மற்றும் பண்டிகைகளுக்காகக் கைவினைஞர்கள் கிர்பான்களைக் கூர்மையாக்கும் தயாரிப்புப் பணிகள் விறுவிறுப்பு பெற்றுள்ளன.சீக்கியர்களின் வாழ்வில் கிர்பான் ஏன் இவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது? அதன் பின்னணி என்ன?

'கிர்பான்' என்ற சொல் வெறும் ஆயுதத்தைக் குறிக்கும் சொல் அல்ல. இது இரண்டு பஞ்சாபி வார்த்தைகளின் கூட்டு:

கிருபா : கருணை அல்லது தயவு

ஆன் : கௌரவம், மானம் அல்லது தற்காப்பு

அதாவது, 'யாரோ ஒருவருக்குக் கருணை காட்டும் பொருட்டு, பலவீனர்களைக் காப்பதற்காகக் கையில் ஏந்தும் கௌரவமான ஆயுதம்' என்பதே இதன் ஆழமான பொருள். இது வன்முறையின் அடையாளம் அல்ல; மாறாக, அநீதிக்கு எதிரான நீதியின் அடையாளம்.சீக்கிய மதத்தில் தீட்சை பெற்ற (அமிர்ததாரி) ஒவ்வொரு சீக்கியரும் தங்கள் உடம்பில் ஐந்து பொருட்களை எப்போதும் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பது கட்டாயம். அவை 'ஐந்து ககாரங்கள்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன:

கேஷ் : வெட்டப்படாத தலைமுடி ,கங்கா : மரச்சீப்பு ,கச்சா : பருத்தி உள்ளாடை, கரா : இரும்பு வளையல்,கிர்பான் : புனித வாள்

கி.பி. 1699-ஆம் ஆண்டு, சீக்கியர்களின் 10-வது குருவான குரு கோவிந்த் சிங் அவர்கள் 'கல்சா' என்ற சீக்கியப் படைப்பிரிவை உருவாக்கியபோது, முகலாயர்களின் அநீதிகளுக்கு எதிராகவும், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களைக் காக்கவும் இந்த கிர்பானை சீக்கியர்களின் வாழ்வோடு பிரிக்க முடியாத அங்கமாக மாற்றினார்.

சீக்கிய மதக் கோட்பாடுகளின்படி, கிர்பான் என்பது கோபத்திலோ, ஆத்திரத்திலோ அல்லது பிறரை அச்சுறுத்தவோ உறையிலிருந்து எடுக்கப்படக் கூடாது.'அமைதி வழிகள் அனைத்தும் தோற்றுப் போகும் போது மட்டுமே, நீதிக்காக வாளைக் கையில் எடுப்பது தர்மமாகும்'தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளவும், தன் கண் முன்னே ஒரு பலவீனமானவருக்கு அநீதி இழைக்கப்படும் போது அவரைக் காப்பாற்றவும் மட்டுமே கிர்பானைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பது விதி.

இந்தியாவில் ஆண்டுதோறும் அக்டோபர் மாதம் தொடங்கி ஜனவரி மாதம் வரை கிர்பான்களுக்கான தேவை மிக அதிகமாக இருக்கும்.

இந்த காலகட்டத்தில் தான் சீக்கியர்களின் மிக முக்கிய பண்டிகைகளான குரு நானக் ஜெயந்தி மற்றும் குரு கோவிந்த் சிங் ஜெயந்தி வருகின்றன.

மேலும், பஞ்சாபில் திருமணக் காலமும் இதுவே ஆகும். சீக்கியத் திருமணங்களில் , மணமகன் பாரம்பரிய உடையில் கையில் கிர்பானுடன் வலம் வருவது மரபாகும். இதனால் அமிர்தசரசில் உள்ள பட்டறைகளில் கைவினைஞர்கள் இரவு பகலாக கிர்பான்களை வடிவமைக்கும் பணியில் ஈடுபடுவார்கள்.

உலகில் பல நாடுகளில் கத்திகள், வாள்களைப் பொது இடங்களுக்குக் கொண்டு செல்ல தடை இருந்தாலும், இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் சீக்கியர்கள் தங்கள் மத வழிபாட்டு உரிமையின் ஒரு பகுதியாகக் கிர்பானை அணிவதற்கும், எடுத்துச் செல்வதற்கும் சட்டப்பூர்வ அனுமதியை வழங்கியுள்ளது. உள்நாட்டு விமானப் பயணங்களில் கூட குறிப்பிட்ட அளவிலான சிறிய கிர்பானை எடுத்துச் செல்ல அவர்களுக்கு விதிவிலக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

கிர்பான் என்பது வெறும் இரும்பினால் ஆன கத்தி அல்ல; அது பல நூற்றாண்டு கால தியாகத்தின், வீரத்தின் மற்றும் மனிதநேயத்தின் சின்னம். தீமைகளை வெட்டி வீழ்த்தி, நன்மைகளைக் காக்க வேண்டும் என்ற ஆன்மீக நினைவூட்டலாகவே ஒவ்வொரு சீக்கியரும் அதைத் தங்கள் இதயத்தோடு சேர்த்துத் தாங்கி நிற்கிறார்கள்!

-எல்.முருகராஜ்